Over Charlie

Ik ben ruim de veertig voorbij. Als alles goed gaat, zou ik nu ergens in mijn midlife moeten zitten.

Als man – misschien ook als vrouw – loop je in die periode een hoger risico op toenemende besluiteloosheid, angsten, dissociaties, tot zelfs een diepe depressie. Zoiets overkomt je, zeggen ze. Er is geen vaccin en preventief kun je weinig doen. Een psycholoog kan niets betekenen als er geen ziektebesef is, een psychiater treedt pas op als het al te laat is, en een life coach komt meestal niet verder dan het opstellen van een nieuwe Bucket list.

Wie wel en wie niet aan zo’n crisis ontsnapt, is moeilijk te voorspellen. Op de parking van de psychiater zie je zowel Kia’s, Renaults, Opels als de E-klasse van Mercedes. Wat je op die parking echter nooit ziet, is een motor. Dus, nam ik opnieuw een motor. Een Honda. Ik kocht een zwarte CBR 600, het model waar ik in de jaren negentig van droomde en toen niet aandurfde met een te pril rijbewijs.

Charlie Bravo Romeo is het logboek van het parcours met die CBR, intussen een XL 650V Transalp, om langere tochten te kunnen maken en met meer bagage te kunnen reizen. Toeren en reizen, soms alleen, soms met June. Charlie Bravo Romeo is een motorblog. Het gaat over een midlife die maar niet wil doorbreken, over leuke hindernissen en de mindfulness van het motorrijden.

Charlie

 

copyrights