Zuid-Engeland

Respect. Mateloos respect! Het vraagt ridderlijke moed hoe Theresa May – cool als een ice-tea – keer na keer haar brexitplan door het parlement joeg. Iedere keer gevallen; iedere keer weer opgestaan. Het zou me niet verwonderen mocht je haar in monokini zien, met ‘No’ op haar ene borst, ‘surrender’ op haar andere borst getatoeëerd.

Als er bij ons een probleempje is, lopen de politici weg en krijgen we een regering in kruipende zaken. We organiseren dan verkiezingen en breken records in het zoeken naar het compromis van het compromis. Een vierde van de tijd worden we niet geregeerd. Het doet je de vraag stellen of we al die parlementariërs en zoveel deelregeringen wel nodig hebben. De grootste groei in België situeert zich op het vlak van flitscamera’s en trajectcontroles. Heb je daar nu zo’n grote kabinetten voor nodig? 

‘De kiezer heeft de kaarten moeilijk geschud’, zeggen ze dan.

Mochten we nu eens een daadkrachtig overheidsapparaat hebben, eentje dat werkt, dat niet bezig is met kaarten, dan konden we net zoals in Engeland of Spanje met de motor op de busstrook rijden. Dan losten we het fileprobleem op door motorrijden aan te moedigen. Dan brachten we mensen samen met een motorgroet.

Ik ben te weinig onderlegd in politieke issues om dit te kunnen interpreteren. Ik kan niet uitmaken wat de beste formule is. Maar, er is een duidelijk verschil tussen ons en dat eiland ten noorden van ons. En, er zijn nog meer verschillen.

Nu er nog geen brexit is, er dus nog geen carnet de passage nodig is om een motor op Brits territorium te zetten, ging ik eens kort de sfeer opsnuiven in Zuid-Engeland. Het relaas van die toeristische minitrip vind je hier.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.