Zeeuws-Vlaanderen

Terwijl de helft van motorrijdend Vlaanderen het voorbije weekend de 1000 bochten rond de Moezel aan het rijden was, ging ik op zoek naar een klein zondags alternatief. Het ontbrak me aan Moezel-tijd. Dan maar even naar het Noorden, de grens over, naar Zuiddorpe. Zuiddorpe ligt ten oosten van Westdorpe, dat op haar beurt dan weer honderdzeventig kilometer ten zuiden van Oostdorp ligt. Logisch? Alles hangt af van het perspectief van waaruit je het bekijkt.

De wielerwedstrijd-vereniging van Zuiddorpe had voor de tweede keer een motorrit in elkaar geknutseld.  Ik zag het omgekeerde nog niet vlug gebeuren, een motorclub die een fietstocht organiseert. Net daarom, kwam het mij wat vreemd over.

Dan, die affiche. Man, man, man. Die zag eruit als een kleurplaat voor een kleuter, met een stukje ingekleurde rode motor, het dorp nog helemaal in te stiften met veel groen voor de bomen. De tekening deed vermoeden dat de motorrijder op één wiel door het dorp schuurde. t’ Is te  zeggen, op twee wielen neigde de motor knal op de boom te rijden.  Asjemenou.

Tenslotte, bij de start aan café ’t Gemeentehuis bleek dat het aantal deelnemende Nederlanders op hun eigen evenement zich beperkte tot een zeer kleine minderheid. De meeste motoren op de parking hadden Belgische nummerplaten. Als er geen locals deelnemen, is dat altijd een veeg teken.

Je begrijpt, ik verwachtte er niet veel van.

De fraaie kant van een laag verwachtingspatroon is dat je moeilijk teleur te stellen bent. De dingen pakken meestal veel beter uit dan ze op het eerste zicht lijken.

Wel, ik heb honderdvijftig kilometer Zeeuws-Vlaanderen ervaren, beleefd en er intens van genoten. Van Zuiddorpe naar Groede en via Retranchement, flirtend met de Belgische grens terug naar Zuiddorpe. Wie denkt dat Nederland enkel bochten heeft op ronde punten en voor de rest bestaat uit een strak en rechtlijnig wegennet, die rijdt zo het decor in. Meer dan duizend bochten gedaan, op kleine wegen en schaduwrijke dijken, langs oude en nieuwe windmolens, op kalme en drukke stukken. Vooral voorbij Groede waren heel wat Nederlanders op hun campings al druk aan het oefenen voor de trektocht naar het Zuiden, deze zomer.

Geen controleposten, geen tombola, geen barbecue of andere Vlaamse kermistoestanden, maar zeer goed bewegwijzerd, alles to-the-point. Het was een afwisselende tocht, met weinig  verkeerslichten of stilstanden. Dat wordt altijd gewaardeerd en … bij dertig graden – met beschermkledij die de allure van een Finse sauna aanneemt – nog ietsje meer. Mooi werk van wielercomité De Zwaluw!

Benieuwd wat Marc Marquez ervan vond!?

4 Reacties

  1. Mooie verwoording van uw motor belevenis in ons mooie Zuiddorpe. Hét aspergedorp bij uitstek. Als Wielercomité zijn we dan ook erg blij met de vele Vlaamse motorrijders. Totaal 124 motors gestart.
    Gisteren hadden we overigens nog een wielerronde met liefst 156 renners. Wederom vele Vlamingen.
    We kunnen, mede dankzij onze zuiderburen, terugkijken op een succesvol sportweekend met enkel 2-wielers.
    Werner Weemaes, voorzitter.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.