Vrijbosrit

‘Je moet eens meedoen aan de Vrijbosrit, van de club in Houthulst. Als die gasten iets organiseren, is dat altijd goed,’ had Stef me maanden geleden al gezegd. Stef toert al jaren op zijn Pan.

Het Muziekbos kende ik. Al heeft de naam niets met muziek te maken, als je er middenin staat en luistert, hoor je een concert van vogels. Je lijkt wel in een Disney film terechtgekomen. Dus ja, het Vrijbos sprak nog een tikkeltje meer tot de verbeelding.

Veel bos hebben we vandaag niet gedaan. Wel duizend kleine baantjes met mooie bochten. Via Hondschoote over de schreef, Frankrijk binnen, naar Sainte-Marie-Kerque, Polincove, Houlle, Moulle en via Cassel terug. Van de meeste van die dorpen had ik zelfs de naam nog niet gehoord, laat staan dat ik er ooit al passeerde.

Ik dacht terug aan de twee Fransen van de toer door Henegouwen, die vandaag wellicht ergens in Vlaanderen rondtoerden bij gebrek aan catering in Frankrijk en Wallonië op zondag. Als ze hier niet bij waren, dan hebben ze echt iets gemist. Er was wel degelijk catering voorzien, zonder lang te moeten aanschuiven, met broodjes en heerlijke tomatensoep. Misschien waren de twaalfhonderd deelnemers iets te veel om ze er te kunnen uitplukken. Of, hebben ze toch hun voorzorgen genomen en de toer op zaterdag gedaan.

Noem het toeval of geluk, het viel ons toe dat we tussen de tweede en derde controlepost in het kielzog van de wegkapiteins konden rijden. Geen pijlen meer zoeken, geen vaart verliezen aan de stopborden en bovenal genieten van de haarspelden in de omgeving van Cassel, het mooiste stuk.

Dikke proficiat aan de organisatie!

Mooie, zonnige toer. Voor herhaling vatbaar. Wie weet, de Tour de France deze zomer.

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.