Discover Overland

Hoe maak je een wereldreis in één weekend?

Dat is vrij simpel. Je haalt de rolluiken naar beneden en creëert een sfeertje. Misschien wil je ook de laptop met de televisie verbinden. Je voert de termen motorcycle, world en travel in op YouTube. Je begint te bingewatchen – het ene na het andere filmpje – en tegen zondagavond heb je een compleet leeg gevoel. Maar, je hebt de hele wereld gezien.

De andere optie is dat je naar Ulicoten – het Ushuaia van Nederland – rijdt en er je tent opslaat. Je gaat er luisteren naar de wereldreizigers, kijkt naar de demo’s en je praat er heel gemoedelijk met honderd andere avonturiers, die zo dicht bij je staan dat je ze kunt aanraken. Je rijdt opgeladen naar huis en je krijgt thuis datzelfde leeg gevoel.

Ik koos voor die tweede optie en ging het voorbije weekend naar Discover Overland.

Discover Overland

Wat heb ik geleerd?

Alle sprekers hadden het uiteraard over de problemen en obstakels die ze onderweg tegenkwamen. Ze hadden het over de realiteit van vallen en opstaan, meestal nogal vrij letterlijk. Tegelijkertijd bleek dat vijfennegentig percent van die problemen altijd opgelost werden.

En, sommige problemen behoeven helemaal geen oplossing. We leerden bijvoorbeeld ook U-turns maken!

Als koppel, als een man of vrouw alléén, met een gloednieuw rijbewijs of met honderdduizenden kilometers op de teller, als motortechnieker of technisch analfabeet, met een 130 cc, een overjaarse Enfield, een GS 1250 of een Africa Twin, iedereen kan die wereldreis maken. Sommigen beginnen eraan ergens in de twintig, anderen op zestig. De één doet het impulsief, de ander plant het vijf jaar op voorhand. Iedereen kan het met een beetje bloed, zweet en tranen, … if you want something enough, volgens Graham Field.   

Discover Overland on the Enfield
Bloed

Bloed leerden we stelpen met een rekverband dat we wikkelden in de richting van het hart. De bloedshock herstelden we door gebruik te maken van een warmtedeken om onderkoeling over oververhitting te voorkomen.

Met de nodige creativiteit zijn er nog negenenveertig andere toepassingen met dat warmtedeken. Op dit punt zijn er geen issues meer. Zo’n warmtedeken is even multiple inzetbaar als WD40.

Zweet

Aan zweten kom je hoe dan ook niet onderuit, maar er bestaan zweetreductietechnieken. Bijvoorbeeld, voor het terug rechtzetten van een gevallen motor.

Langs de andere kant, was er ook een belangrijke demo om obstakels te overwinnen en niet te vallen, waarvan het mij nog niet helemaal duidelijk is of dit nu minder of meer zweet vergt.

Nu, zweet zal er altijd zijn, al was het maar bij het vervangen van een band. Ook dat, hebben we geleerd.

Tranen

Daar hebben we het niet zoveel over gehad. Maar, ze zullen er wellicht op zo’n reizen geweest zijn, omwille van heimwee, onmacht of het telkens weer afscheid nemen van mensen. Of, er waren de tranen van ontroering bij het zien van overweldigende landschappen.

Ook de terugkeer, en vooral het terug zijn, blijkt geen evidentie. Er is altijd die eerste maandag terug. Je wordt opgewacht door de leegte of door de ratrace, en meestal nog de beide. De mooie herinneringen van een wereldreis geven je absoluut geen garantie op een permanent geluksgevoel, enkel op een brok nostalgie. Dan is het even wachten tot het verlangen weer opduikt. Maar, als het enigszins mag troosten, het menselijk verlangen werkt als een Transalp. Het start (bijna) altijd terug op. 

En … dan nog enkele kleine tips die een groot verschil maken.

Een leeuw valt je niet aan als je in een tent zit. Dit reduceert het probleem tot wie het meeste geduld heeft. Sometimes you lose, sometimes you win. Het mag duidelijk zijn dat er geen losers waren onder de sprekers.

Dezelfde regel geldt ook bij de grensovergangen. Iedereen komt er door, maar wie geduld heeft, komt er goedkoper door.  

Als je je motor niet helemaal uit elkaar vijst en reduceert tot een Ikea-pakket voor shipment, zet het stuur dan schuin. Het bespaart je een paar honderd euro in het volume.

Als je alleen reist, lijkt iets groot altijd groter en iets klein altijd kleiner. Dat was ook zo bij mijn eerste serieuze off road ervaring in Bosnië, dit jaar. Daarom, de tip van Benno Graas: bij een probleem of uitdaging altijd eerst koffie zetten, koffie drinken, genieten van de koffie, daarna beginnen nadenken en nog een koffie nemen vooraleer over te gaan tot actie. Zo sta je scherp.

Het zou een boek worden, mocht ik hier alle tips & trics neertikken. Er waren de dubbele paspoorten, verse dollarbiljetten en zoveel meer.

Last but not least, niet vergeten om aan andere mensen hulp te vragen. Mensen helpen je graag.

Dit waren de helpers op het podium: Martin Brucker, Graham Field, Ulla & Bernd, Rene & Corine, Noraly (Itchy Boots), Caterina Triolo, Benno & Thecla, Tom & Caroline (Moto Morgana) en Tim Hewitt.

Wordt – ongetwijfeld – vervolgd!

P.S. Heeft er iemand een elektrisch schema om een Senseo op een Transalp te monteren?

De Balkan doorheen 7.903 kilometer

Misschien inspireert het reisverhaal je voor vijf nieuwe bulletpoints op je bucketlist:

  • Slapen in een ton of houten wigwam op een camping
  • Offroad door Bosnië
  • Door de bergen van Montenegro trekken
  • Kiezen tussen de Transfagarasan of de Transalpina in Roemenië  
  • Een regenpak kopen

Alléén de richting zat in mijn hoofd. Langs waar ik zou doorgaan, langs waar ik terugkeerde, was niet bepaald. De weg zelf was de bestemming. Iedere halte kon gemakkelijk een bestemming voor een week zijn, zoals de Finse zussen dat hadden opgevat. Bovenal was het mij om de weg te doen, met weinig verwachtingen en zonder een vast schema.

Het relaas van twintig dagen doorheen de Balkan lees je hier.

Anakee III

De voorste Metzeler Tourance had 20.000 kilometer, de achterste 30.000 kilometer. Er was best nog wat overschot voor enkele zonnige ritten, maar de zelfzekerheid nam af in de regen.

Tijd dus, voor nieuwe schoenen. Ze liggen erop: Michelins Anakee III.