Mijn eerste opiniestuk met een oplossing

Onlangs was het internationale vrouwendag. De hele dag waren er op radio en televisie interviews, hevige discussies tot heftige ruzies over kloven, ongelijkheden, discriminatie, onderdrukking, onveiligheid en geweld. Allemaal, verschrikkelijke dingen. De vrouwelijke meerderheid van Facebook stond vol activistische berichten.  Op 19 november was het wereldmannendag. Dat hebben we vorig jaar in het gezin gevierd met een drankje en wat chips. De dag erop was het werelddag van het kind. Dat hebben we enkel met chips gevierd. Ik kon geen drank meer zien.

Ik vroeg me af of die themadagen wel nodig zijn. Kijkt een blinde uit naar de internationale dag van de witte stok op 15 oktober? Krijgt zijn hond andere brokken op 26 april, dag van de blindengeleidehond?

Gisteren was ik op de Schrijfdag in Antwerpen, bij Barbara de Munnynck over bloggen en bij Guillaume Van der Stighelen over opiniestukken.

Guillaume had een sterk punt. De hele problematiek van radicalisering in de maatschappij, en dat gaat niet alleen over de moslimgemeenschap, komt voort uit het feit dat men niet gehoord wordt. Een groep die geen aandacht krijgt, die niet beluisterd wordt, wordt radicaler. Zo simpel is het.

Daar een goed opiniestuk over schrijven is niet zo simpel, betoogde hij. Het probleem met veel opinies en opiniestukken is dat ze blijven vastzitten in de problematiek, en we hebben al problemen genoeg. Er worden boze brieven gestuurd naar kranten, die ze niet publiceren, omdat ze te boos zijn. Wat de lezer wil, is een oplossing of een deel van een oplossing, al is het maar een klein lichtpuntje in de complete duisternis.

Mijn opinie. Themadagen werken deradicaliserend en ze worden nog beter als ze naar een oplossing leiden. Themadagen zijn briljant. Dat woord nam ik mee uit de diamantstad, Antwerpen. Ze gebruiken dat daar veel. Maar, de timing van die themadagen kan veel beter. Gisteren liep ik als enige een hele dag met een motorhelm te zeulen. Vandaag is het dag van de motorrijder, en ik zit wellicht als enige voor mijn computer. Het wordt dringend tijd dat we die kalender herbekijken.

Mijn voorstel is dat we uitgaan van de Schrijfdag als centraal punt in het jaar. Dat was zo goed. Ik heb iets opgestoken, zowel van Barbara als van Guillaume. De dag van de motorrijder kunnen we beter de week erop inplannen. Wereldmannendag op 29 februari zetten, zou beter zijn voor mijn lever en iedere maand een internationale vrouwendag zou ook niet slecht zijn. Deradicaliseren. Wat denk je?

Eén gedachte over “Mijn eerste opiniestuk met een oplossing”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *